Παρασκευή, 26 Δεκεμβρίου 2014

Χριστουγεννιάτικη ιστορία...


...πάντα μαγική, παραμύθι φωτεινό, ζεσταίνει τις καρδιές των ανθρώπων χρόνια τώρα.
 19 Δεκεμβρίου του 1843, κυκλοφορεί ένα βιβλίο με τίτλο 
"A Christmas Carol"  και κυρίαρχα θέματα την κοινωνική αδικία και τη φτώχεια, χαρακτηριστικά της Βικτωριανής Αγγλίας τον καιρό του άκρατου καπιταλισμού της Βιομηχανικής Επανάστασης. 
Συγγραφέας ο Κάρολος Ντίκενς. Γνώριζε άραγε ότι είχε δημιουργήσει, ίσως, τον πιο δημοφιλή μύθο, των Χριστουγέννων;
(δείτε http://www.sansimera.gr/biographies/436
http://www.protoporia.gr/author_info.php?authors_id=906831)

Παραμονές Χριστουγέννων  και  στο σχολείο μας,
παρουσιάζεται το θεατρικό: 
Χριστούγεννα με τον Σκρουτζ, 
από ομάδα παιδιών της Γ Λυκείου, που δούλεψαν με μεράκι , με την καθοδήγηση της καθηγήτριας κ Άννας Σαρρή.

Χρειάστηκαν πολλές πρόβες...



....μέχρι να πάρει "χρώμα" και υπόσταση ,
αυτή η  συγκλονιστική μεταμόρφωση του τσιγκούνη
 γερο- Σκρουτζ, σε έναν άνθρωπο με αισθήματα.





Και η ημέρα έφτασε. Ο χώρος εκδηλώσεων του σχολείου γέμισε κόσμο: οι οικογένειες των συντελεστών της παράστασης, συμμαθητές , φίλοι, απόφοιτοι του σχολείου, παλιοί  καθηγητές,  ο αγαπημένος προηγούμενος διευθυντής μας, κ Βάγιας.


Ήταν όλοι ΕΚΕΙ, μαζί με το διευθυντή κ Μίχα , την υποδιευθύντριά μας κ Πάνια και το σύλλογο των καθηγητών. Ο Σύλλογος Γονέων, εκπρόσωποι του Δήμου, που μας τίμησαν, έφτασαν και δημιούργησαν μια ιδιαίτερα φωτεινή ατμόσφαιρα, που ο φοβερός φωτογράφος μας, κ. Διαμαντής Κρυωνίδης αποτύπωσε μοναδικά στις φωτογραφίες που βλέπετε!


Τελικά το κοινό μας έγινε μεγάλο , δεν έφταναν τα καθίσματα, Παράλληλα όμως, έγινε μια απίθανη ησυχία , ο Πάνος ετοιμάστηκε


και ..... η παράσταση, αρχίζει!




Ο μοναδικός υπάλληλος τουρτουρίζει και υφίσταται και κηρύγματα
για το πόσο περιττές είναι αυτές οι γιορτές.
Ο Σκρουτζ δεν δείχνει να καταλαβαίνει από Χριστούγεννα και ανάγκη για ζεστασιά και αγάπη....
..... μέχρι που το φάντασμα του παλιού του φίλου, εμφανίζεται μπροστά του!


Ο τσιγκούνης , μίζερος Σκρουτζ, οδηγείται από τα πνεύματα
στην αυτογνωσία και στη μετάνοια και ... 

...το ευτυχές τέλος έρχεται , με χορούς και χαρές .


Η ώρα του  χειροκροτήματος 
Στα καμαρίνια αγκαλιές και χαμόγελα





Γευστικό τέλος της εκδήλωσης , από το σύλλογο γονέων, πάντα κοντά μας!

Και του χρόνου παιδιά!! Μπράβο!!!

Διαβάστε την αληθινή ιστορία του ανθρώπου που ενέπνευσε τον Κάρολο Ντίκενς:
http://www.mixanitouxronou.gr/iche-terastia-periousia-alla-etrogte-chalasmeno-kreas-ke-psofia-poulia-eno-danize-chrimata-pou-den-ta-zitage-pi

Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2014

16 Δεκεμβρίου 2014, ημέρα Τρίτη

Γράφουν η Κορίνα και η Ιωάννα:   
      "Στις 16 Δεκεμβρίου 2014 ημέρα Τρίτη, είχαμε την τιμή να υποδεχτούμε ένα πολύ σημαντικό άνθρωπο στο χώρο του σχολείου μας. 
     Η Άλκη Ζέη,  δέχτηκε με χαρά να μας συντροφεύσει και να συζητήσει μαζί μας για τη λογοτεχνία και συγκεκριμένα για τα βιβλία της. Προκειμένου λοιπόν να την κάνουμε να νιώσει οικεία και ζεστά, εμείς τα παιδιά της λέσχης ανάγνωσης προετοιμάσαμε μια εκδήλωση. 


      Πιο συγκεκριμένα, ετοιμάσαμε ένα σκετσάκι όπου διαδραματιζόταν η σκηνή κατά την οποία για πρώτη φορά εισέβαλε το συγγραφικό μικρόβιο στη ζωή της. 





 Παρουσιάσαμε επίσης ένα βίντεο και ετοιμάσαμε κάποια ταμπλό με  φωτογραφίες από τη ζωή της, από ανθρώπους που γνώρισε και αγάπησε καθώς και από την περίοδο της αντίστασης. 


Τέλος φτιάξαμε μια έκθεση με βιβλία δικά της και συγγραφέων που είχαν επιρροή στη ζωή της, όπως η Ζώρζ Σαρρή και η Διδώ Σωτηρίου. 


Ύστερα η εκδήλωση συνεχίστηκε με μια συζήτηση μεταξύ των μαθητών και της κυρία Ζέη. 
      Εκείνη αποκρίθηκε σε κάθε μας ερώτηση λιτά και περιεκτικά. Μέσα από όλη την εκδήλωση καταλάβαμε ότι η κυρία Ζέη είναι ένας άνθρωπος λιτός,  με ιδιαίτερες προτιμήσεις και γούστα. Είναι μια γλυκιά προσωπικότητα με πολλά ψυχικά και πνευματικά χαρίσματα. 


     Κλείνοντας, υπέγραψε τα βιβλία μας και έτσι η εκδήλωση έκλεισε ομαλά και δημιουργικά.

 
    
 Για να την ευχαριστήσουμε λοιπόν που μας επισκέφθηκε της προσφέραμε ένα μπουκέτο με μυρωδικά από τον κήπο μας καθώς και μια κάρτα με ευχές από τα παιδιά της λέσχης ανάγνωσης.  


   Αυτή η εμπειρία θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη μας και είμαστε ιδιαίτερα ευγνώμονες που είχαμε την ευκαιρία να την γνωρίσουμε." 


Οι φωτογραφίες που πλαισιώνουν το κείμενο, είναι 
της μαθήτριας της Γ Λυκείου, Αναστασίας Τσιλιμπίου 
και της κ Αργυρώς Βαγιατίδου.
 Ευχαριστούμε πολύ!!!

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

Η Άλκη Ζέη στο Σχολείο μας!



"Η αγαπημένη συγγραφέας μικρών και μεγάλων έζησε την Κατοχή, την Αντίσταση, τον Εμφύλιο.
Φυλακίστηκε. Εξορίστηκε.
Πίστευε όμως σε έναν καλύτερο κόσμο ανθρωπιάς και δικαιοσύνης για τον οποίο άξιζε να δώσει τη ζωή της."
Αριάδνη Λουκάκου, efsyn.gr


Στο τελευταίο της -αυτοβιογραφικό- βιβλίο με τίτλο "Με Μολύβι Φάμπερ Νούμερο Δύο" από τις εκδόσεις 'Μεταίχμιο', σταματάει την αφήγηση στο φοβερό Δεκέμβρη του '44 που σημάδεψε τη γενιά της. Σε συνέντευξή της, 10 Δεκέμβρη 2014, στην "Εφημερίδα των Συντακτών" λέει "Θα ήθελα να μην είχε υπάρξει ο Δεκέμβρης του '44".  Πιο συγκεκριμένα, αναφέρει: 


"Αν με ρωτούσαν τι θα 'θελα να εξαφανιστεί από τη ζωή μου, από τα τόσα που πέρασα, και δεν ήταν και λίγα, θ'απαντούσα αμέσως χωρίς καν να σκεφτώ: ο Δεκέμβρης του '44. Θα 'θελα να μην είχε υπάρξει στην Ιστορία. Και τώρα που γράφω γι' αυτόν δεν ψάχνω να βρω τις αιτίες, δεν με νοιάζουν πια. Ξέρω πως κάθε μου σελίδα θα την πληρώσω μ'ένα εφιαλτικό όνειρο"



Ολόκληρη τη συνέντευξη μπορείτε να διαβάσετε κάνοντας κλικ εδώ.


Την Τρίτη στις 16/12/2014, έχουμε την τιμή να παρευρεθεί η Άλκη Ζέη στο σχολείο στις 12:00. Η συγγραφέας θα παρουσιάσει το καινούργιο της βιβλίο και θα ακολουθήσει συζήτηση μαζί με τους μαθητές. 



Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2014

Έχω ένα όνειρο......



Γράφει η κυρία Βαγιατίδου:


"Τις τελευταίες εβδομάδες στο μάθημα των Αγγλικών και με αφορμή την όμορφη ταινία "The Great Debaters" συζητάμε για τον ρατσισμό στις ΗΠΑ, για την εμφάνιση και ανάπτυξη της Ku Klux Klan με το τέλος του εμφύλιου πολέμου και την θέση των Αφροαμερικανών στην Αμερικανική κοινωνία σήμερα. Μεταξύ άλλων αναφερθήκαμε και στον μεγάλο Αμερικανό πολιτικό αγωνιστή και ακτιβιστή κατά των φυλετικών διακρίσεων Martin Luther King. 
Ο King στις 28 Αυγούστου του 1963 εκφώνησε τον περίφημο λόγο του, I have a dream, σε μια ειρηνική συγκέντρωση στην Washington, παρουσία 250.000 ατόμων όλων των φυλών:



......I say to you today, my friends, so even though we face the difficulties of today and tomorrow, I still have a dream. It is a dream deeply rooted in the American dream.
I have a dream that one day this nation will rise up and live out the true meaning of its creed: "We hold these truths to be self-evident; that all men are created equal.
"I have a dream that one day on the red hills of Georgia the sons of former slaves and the sons of former slave owners will be able to sit down together at the table of brotherhood.
I have a dream that one day even the state of Mississippi, a state sweltering with the heat of injustice, sweltering with the heat of oppression, will be transformed into an oasis of freedom and justice.
I have a dream that my four little children will one day live in a nation where they will not be judged by the color of their skin but by the content of their character.
I have a dream today.I have a dream that one day down in Alabama, with its vicious racists, with its governor having his lips dripping with the words of interposition and nullification, that one day right down in Alabama little black boys and black girls will be able to join hands with little white boys and white girls as sisters and brothers.
I have a dream today.





.................................................................................................
     And when this happens, and when we allow freedom ring, when we let it ring from every village and every hamlet, from every state and every city, we will be able to speed up that day when all of God's children, black men and white men, Jews and gentiles, Protestants and Catholics, will be able to join hands and sing in the words of the old Negro spiritual"Free at last!  Free at last!Thank God Almighty, we are free at last!"....                                                     





O Martin Luther King δολοφονήθηκε στις 4 Απριλίου του 1968 στο Μέμφις, βυθίζοντας σε απόγνωση και οργή τους συνοδοιπόρους στο όραμά του.

«Αν δεν μπορείς να πετάξεις, τότε τρέχα, αν δεν μπορείς να τρέξεις τότε περπάτα, αν δεν μπορείς να περπατήσεις τότε μπουσούλησε, αλλά ότι και να κάνεις πάντα πρέπει να κίνησε μπροστά.»

(“If you can’t fly then run, if you can’t run then walk, if you can’t walk then crawl, but whatever you do, you have to keep moving forward.”)

Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, Jr. "

Ο λόγος του μεταφρασμένος υπάρχει σε πολλές ιστοσελίδες, όπως:
 http://www.solon.org.gr/index.php/idees-theories-pou-diamorfosan-ton-politismo/104-2008-07-15-18-37-16/5423-istoriki-omilia-martin-luther-king.html




Στη μνήμη του Αλέξη Γρηγορόπουλου

Στο Νίκο Ρωμανό, με την ευχή να καταφέρει να σπουδάσει, όπως  το επιθυμεί

Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2014

Εντροπία #17

Άκουσα πριν λίγες μέρες αυτή την είδηση στο δελτίο του ΑΝΤ1 (και όχι μόνο)...


"Το Ελεγκτικό Συνέδριο  έκρινε αντισυνταγματικές τις αναδρομικές περικοπές στις συντάξεις των ένστολων, των πανεπιστημιακών καθηγητών και των γιατρών- διευθυντών του ΕΣΥ.
Σύμφωνα με πληροφορίες η Ολομέλεια, κεκλεισμένων των θυρών, έκρινε παράνομη τη κυβερνητική πράξη περιορισμού των συντάξεων των στρατιωτικών, και μάλιστα αναδρομικά, που έγινε τον Αύγουστο του 2012. Ειδικότερα, κατά πλειοψηφία, οι σύνεδροι  είπαν ότι αυτό δεν έχει νόμιμο έρεισμα και είναι άνευ αντικειμένου.
Έτσι το Ελεγκτικό Συνέδριο  ακύρωσε την κυβερνητική απόφαση που μείωνε τις συντάξεις και διαβίβασε εντολή  στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους για άμεση αναπροσαρμογή των συντάξεων στα επίπεδα προ του Αυγούστου του 2012. Το ίδιο έκανε και για τους καθηγητές του Πανεπιστημίου αλλά και για τους γιατρούς- δντες του ΕΣΥ"


Αλλά μου ήρθε στο μυαλό και αυτό :

Σύνταγμα της Ελλάδας

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ: Ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα

Άρθρο 4
  1. Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου




    Ορίζεται λοιπόν ως αντισυνταγματική μια απόφαση που αφορά μια μείωση μισθών σε ορισμένα άτομα!!!

    Το σύνταγμα αναφέρει πως όλοι είμαστε ίσοι ενώπιον του νόμου!

    Και μία απόφαση της κυβέρνησης είναι αντισυνταγματική μόνο για ένα μέρος του συνόλου στο οποίο απευθύνεται και όχι για όλο το σύνολο !!!???


    Μάλιστα...

Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

Πολυτεχνείο, επίλογος.



ξεκινώντας....



Γράφει η κυρία Βαγιατίδου:

Με αφορμή τη γιορτή για το Πολυτεχνείο που φέτος ετοιμάσαμε με τους μαθητές μου θα ήθελα και εγώ να καταθέσω την επίγευση όλης αυτής της εμπειρίας. Όλες αυτές οι δραστηριοποιήσεις έχουν σκοπό συνήθως να ευασθητοποιήσουν τα νέα παιδιά σε γεγονότα παλιά, ιστορικά, σημαντικής αξίας για την εποχή τους αλλά και για τη διαμόρφωση της σύγχρονης κατάστασης. 


Δύσκολα πράγματα. Ο νέος άνθρωπος δε βολεύεται εύκολα με εξιστορήσεις, δεν αγγίζεται από χρονικά, δεν συγκινείται με ντοκουμέντα. Ο νέος άνθρωπος έχει βιωματική φύση, διαμορφώνεται από αυτό που δημιουργεί και συμμετέχει.
 Όταν  6  παιδιά μαζεύονται  στο σχολείο και δίνουν χρώμα και νόημα στα κυριακάτικα απογεύματα, όταν παίρνουν ρόλους φοιτητών, βασανιστών, προδοτών, ηρώων, τους δουλεύουν αυτούς  τους ρόλους, τους ζουν, τότε ίσως μιλάμε για κάτι που μεταφέρεται από την ιστορική μνήμη στη προσωπική μνήμη. 
Αυτό που όμως σίγουρα περνάει στη ψυχή και στη συνείδηση είναι ότι όπως και τότε με τους νέους του '73, έτσι και πάντα η νεολαία όταν ενώνεται  προς όποιο σκοπό είναι απίστευτα αποτελεσματική και παράγει έργα γνήσια, γενναία.


αυλαία.......

Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

Εντροπία #16






Κάθε χρόνο τέτοια εποχή η ίδια ιστορία...
Σε γυμνάσια,λύκεια,πανεπιστήμια...

Ακόμα και σε δημοτικό το έχω δει....

Κάθε χρόνο,με μία νέα αφορμή και ίσως νέες αιτίες, τα περισσότερα σχολεία και τα περισσότερα πανεπιστήμια θα έχουν κατάληψη (Τυχαία κάθε χρόνο την ίδια χρονική περίοδο !!!)

Και ρωτάω τώρα εγώ...
Τι κερδίζουμε με αυτό τον τρόπο;

Κάθε χρόνο ένα σχολείο θα κάνει ,έστω και μία μέρα , κατάληψη!
Έχει γίνει μόδα(!)

Τι κέρδισε αυτό το σχολείο και αποφασίζει να μην αλλάξει μέθοδο;

Πέρσι υπήρχαν τμήματα του ΕΚΠΑ που άρχισαν τα μαθήματα 14 Ιανουαρίου

Ας μου πει κάποιος τι ακριβώς κέρδισε το τμήμα με αυτή την κίνηση 

Και αυτά που κέρδισε ήταν πιο σημαντικά από αυτά που έχασε...

Γιατί έχασε και έχασε και πολλά!!!

Έχουμε κάνει μόδα την κατάληψη!!!

Βλέπεις φταίει το κράτος!
Χωρίς όμως να φταίνε  τα άτομα που το αποτελούν ... ;;;!!!  


Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

Γιορτή του Πολυτεχνείου, η συνέχεια...



Είναι 17 Νοέμβρη 2014
χλωμός φθινοπωριάτικος ήλιος 
και στο σχολείο μας από το πρωί υπάρχει
πυρετός προετοιμασιών για τη γιορτή.


Μια γιορτή που προετοίμαζαν η κ Βαγιατίδου
και τα παιδιά, πολλές Κυριακές πριν,
με πάθος και συνέπεια, μαζί και την έκθεση 
με βιβλία και υλικό για το Πολυτεχνείο,
προβολή και ταμπλό με κείμενα και φωτογραφίες.




Αφανείς αλλά ...ήρωες ,πραγματικοί!


Χορωδία και ορχήστρα! Τους απολαύσαμε και ...μπράβο!

Μια μικρή σημείωση για την Ελεάννα , περσινή μας απόφοιτη, που μας τίμησε  με την παρουσία της. Την ευχαριστούμε πολύ!

Η ώρα έφτασε και η Αναστασία είχε τον λόγο,
μόνη στη σκηνή, με λόγια από καρδιάς.
Και να τι μας είπε:



"Αγαπητοί μαθητές και καθηγητές,κύριε Μίχα, καλημέρα σας.
   
       Θα σας παρακαλέσουμε να κάνετε ησυχία, γιατί δεν θα χρησιμοποιηθούν μικρόφωνα για την σημερινή παράσταση, δεν θα σας απασχολήσουμε πολύ, μονάχα μια ώρα. Λοιπόν, όταν σας ρωτάνε «τι γιορτάζουμε στις 17 Νοέμβρη», τι απαντάτε; Το Πολυτεχνείο σωστά; Εδώ είναι το λάθος. Ότι εμείς οι Έλληνες συνεχώς φλυαρούμε και όταν μας ρωτήσουν για μια εθνική μας εορτή, δεν ξέρουμε να απαντήσουμε! 
     Και δεν είναι ντροπή να ζούμε σε μια χώρα με τόσο πλούσια ιστορία και να εξευτιλιζόμαστε στα αυτονόητα; Και δεν φταίει το σύστημα όπως κάποιοι θα λέγατε. Φταίει το γεγονός ότι εμείς, και αναφέρομαι στους συμμαθητές μου, ερχόμαστε τόσα χρόνια στις γιορτές και το μόνο που κάνουμε είναι να ασχοληθούμε με το Facebook, να μιλήσουμε με το διπλανό μας, να σχολιάσουμε το διπλανό μας ή τον συμμαθητής μας πάνω στη σκηνή που έκανε ένα σαρδάμ και μετά σηκωνόμαστε να πούμε τον εθνικό ύμνο, μαζευόμαστε με τους φίλους μας και πάμε στις καφετέριες και ξεχνάμε τι έγινε στο σχολείο. 
        Μερικοί από εμάς, πάνε και γράφουν και κανένα status στο Facebook «Ζήτω στους φοιτητές του Πολυτεχνείου, που αγωνίστηκαν για τη δημοκρατία!» και παίρνουμε και 80 likes και λέμε «Ναι! Είμαι στο πνεύμα!» και όταν μας ρωτάνε «Τι γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου;», λέμε «Εεε, το όχι!». Ποιο όχι; Το όχι που είπαν οι Τούρκοι στους Γερμανούς; Βέβαια, και οι μεγάλοι έχουν ένα μερίδιο ευθύνης. Γιατί και αυτοί, δεν μας έβαλαν κάτω να μας μάθουν σωστά και κυρίως δεν ξέρουν, ορισμένοι, ούτε αυτοί να μας πουν σωστά τα γεγονότα. Αυτό το τριήμερο προσπάθησα να σας προσεγγύσω αλλιώς σε αυτό που λέμε γιορτή Πολυτεχνείου. Ελπίζω να σας ταύτισα με τους φοιτητές και τα γεγονότα που συνέβησαν.  
        Γι΄ αυτό, λοιπόν, σεβαστείτε σήμερα τους συμμαθητές σας, που ξοδέψαν τις Κυριακές τους για να σας ετοιμάσουν κάτι αντάξιο της σημερινής μέρας , σεβαστείτε πάνω απ’ όλα αυτούς που πεθάναν πριν 41 χρόνια και σας εξασφάλισαν την ελευθερία σας, αλλά κυρίως σεβαστείτε τους εαυτούς σας, γιατί όταν σας ρωτάνε κάτι για την ιστορία της πατρίδας σας και δεν ξέρετε να απαντήσετε, είναι σαν να μην σέβεστε τον εαυτό σας.

Παρακαλούμε να μην χειροκροτήσετε κατά τη διάρκεια της παράστασης.


Καλή σας παρακολούθηση. "


Ο  Πάνος, στυλοβάτης στα τεχνικά, αλλά και ένας καλός ηθοποιός!




Καλλιτεχνικές  φωτογραφίες από τον κύριο Κρυωνίδη! 

Υπόκλιση και χαμόγελα ικανοποίησης.

Η κυρία Βαγιατίδου χαιρετίζει τη γιορτή με ζεστά και συγκινητικά λόγια.

Ο διευθυντής μας, Σωτήρης Μίχας, κλείνει την εκδήλωση.
Πολλά ευχαριστώ στον κύριο Κρυωνίδη, που  τόσο πρόθυμα κάλυψε, με καλλιτεχνικό τρόπο τη γιορτή, αποτυπώνοντας τις στιγμές σε υπέροχες φωτογραφίες. Εδώ τον βλέπετε με τον Πασχάλη τον Ντούρα, λίγο πριν, με τη μηχανή στο χέρι και το  χαμόγελό του για το οποίο του είμαστε ευγνώμονες!