Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

Ο δικός μας μικρός χειροποίητος χώρος, η βιβλιοθήκη μας

    Γράφει η Άννα Ζωγάκη:       

   Ένα κοριτσάκι  της Πρώτης Λυκείου, περνώντας σήμερα σαν αέρας απ΄τη βιβλιοθήκη, είπε
                                                           "τι όμορφα που είναι εδώ".

             Και  σκέφτηκα είναι όμορφα εδώ κοριτσάκι, γιατί είναι ένας μικρός χειροποίητος χώρος που τον ζωντανεύει η πνοή των ανθρώπων.

φωτογραφίες της Ευγενίας Γιατρά

              Θα μπορούσε να είναι μαι αποθήκη με σπασμένα θρανία, σκονισμένα βιβλία, με όσα άλλα κομμάτια κι αποσπάσματα αραχνιασμένης σχολικής ζωής. (Ως είθισται....)


              Δεν είναι όμως. Χάρη στην έμπνευση και το μεράκι του δάσκαλου έγινε "όμορφα εδώ". Έμπνευση και μεράκι που το μοιράστηκε με τους ανθρώπους που ήταν γύρω του, τους μαθητές  και τους συναδέλφους του. 

             Κι έτσι έγιναν"παιδιά πολλών ανθρώπων" οι ιδέες και τα έργα. Κι έτσι έγινε αυτός ο μικρός χειροποίητος χώρος, που ανασαίνει μαζί με τους ανθρώπους και ευωδιάζει  φρέσκια ζωή.



φωτογραφίες της Ευγενίας Γιατρά

                 Τον δάσκαλό αυτόν -που δεν είναι πια στο σχολείο μας- τον λένε Διονύση Μάνεση. Ο ίδιος  θα δυσανασχετούσε που γράφουμε το όνομά του. θα αισθανόταν άβολα. (Αισθάνεται ήδη άβολα). Δεν πειράζει.Έτσι συμβαίνει με τους καλούς ανθρώπους(Τι όμορφη λέξη είναι το ντρέπομαι -για σκεφτείτε το).

Η  Άννα στον...υπολογιστή!

               Ήρθαν, λοιπόν, πολλά παιδιά στη βιβλιοθήκη μας σήμερα. Που μπορεί να μην ήξεραν, αλλά το  " 'νιωσαν"  πως 
                                                 "κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ".
             Δανείστηκαν βιβλία, στήσανε σκακιέρες, ψάξαν στα ράφια, ρώτησαν, πρότειναν ή απλώς χάζευαν ....
               Είναι -όντως- όμορφα εδώ , κοριτσάκι.... 
                                          στη βιβλιοθήκη μας.



"Καλώς ορίσατε, λοιπόν, με την αγάπη σας 
                          και τα αναμμένα φώτα της καρδιάς σας"
                     
            
                                                                                   Α.Ζ.
Σαν υστερόγραφο: 
Α, επίσης, εκτός από σκάκι, αντιληφθήκαμε πως θα θέλαμε και κανένα τζένκα, κανένα σκράμπλ. Γιατί τα παλιά χαλάσανε- δεν παίζονται πια. Αν έχετε σπίτι κάποια παιχνίδια μπορείτε να τα φέρετε.



Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Δύο blog με ιδιαίτερο χαρακτήρα



....κατά τη γνώμη μας δυο "διαμάντια του διαδικτύου:

το ένα από αυτά της Τίνας Νάντσου με τίτλο "πειράματα Φυσικής με απλά υλικά"
https://tinanantsou.blogspot.gr/

καθόλου δεν περιορίζεται σε αυτά , αλλά περιπλανιέται στους χώρους των φυσικών επιστημών, αγγίζοντας θέματα που αφορούν ανθρώπους κάθε ηλικίας (!) με θέματα όπως 

NASA: Ο φετινός Αύγουστος ήταν ο δεύτερος πιο ζεστός εδώ και 137 χρόνια










κάνοντας την επιστήμη προσιτή και αγαπητή σε παιδιά και ενήλικες!

το άλλο, έχει διαφορετικό χαρακτήρα, αγγίζει θέματα τέχνης, καθημερινότητα, πολιτισμού
παλιά γνώριμη αγαπημένη του δικού μας blog  η 

Roadartist...in athens!!!

https://roadartist.blogspot.gr

με τελευταία ανάρτηση μια υπέροχη βόλτα στην Ελευσίνα



αναζητά και ανακαλύπτει παντού γύρω μας την ομορφιά και μας την εκθέτει με ευιασθησία περισσή!


Καλές βόλτες λοιπόν στο "φωτεινό" διαδίκτυο, αυτό που μας μορφώνει
 και μας ψυχαγωγεί ουσιαστικά!

Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΑ ... ΘΡΑΝΙΑ



...Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
με τα μισόλογα τα σβησμένα
τα καραβόπανα τα σχισμένα
Μες στις αφρόσκονες και τα φύκια
όλα τα πήρε τα πήγε πέρα
τους όρκους που έτρεμαν στον αέρα
Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
...
                                   O. Ελύτης, Ποίηση, Ίκαρος


      11  Σεπτεμβρίου  2017  .    Αντάμωμα  ξανά  και  αγιασμός ! 
Το σχολείο  μας ,σε  πείσμα  των  καιρών ,θα  είναι  και  πάλι  μια  αγκαλιά  για  να  μπορέσουμε  να πορευτούμε με  δύναμη, αισιοδοξία και έμπνευση!Με  τα μέσα  που  διαθέτουμε  και  την  αγάπη  μας θα  προσπαθήσουμε  μαζί  να  ερευνήσουμε και να  ανακαλύψουμε τον  κόσμο  της  γνώσης  αλλά  και  των  συναισθημάτων  για  να κατανοήσουμε τον  κόσμο  που  μας  περιβάλλει και  αυτόν  που  βρίσκεται  εντός μας!
     Καλή  , δημιουργική   χρονιά   σε  όλους  μας!









               ...και  για  αρχή ...ποίηση

Μικρή Πράσινη Θάλασσα
Μικρή πράσινη θάλασσα δεκατριῶ χρονῶ
Πού θά 'θελα νά σέ υἱοθετήσω
Νά σέ στείλω σχολεῖο στήν Ἰωνία
Νά μάθεις μανταρίνι καί  άψινθο
5 Μικρή πράσινη θάλασσα δεκατριῶ χρονῶ
Στό πυργάκι τοῦ φάρου τό καταμεσήμερο
Νά γυρίσεις τόν ἥλιο καί ν' ἀκούσεις
Πῶς ἡ μοίρα ξεγίνεται καί πῶς
Ἀπό λόφο σέ λόφο συνεννοοῦνται
10 Ἀκόμα οἱ μακρινοί μας συγγενεῖς
Πού κρατοῦν τόν ἀέρα σάν ἀγάλματα
Μικρή πράσινη θάλασσα δεκατριῶ χρονῶ
Μέ τόν ἄσπρο γιακά καί τήν κορδέλα
Νά μπεῖς ἀπ' τό παράθυρο στή Σμύρνη
15 Νά μοῦ ἀντιγράψεις τίς ἀντιφεγγιές στήν ὀροφή
Ἀπό τά Κυριελέησον καί τά Δόξα Σοι
Καί μέ λίγο Βοριά λίγο Λεβάντε
Κύμα το κύμα νά γυρίσεις πίσω
Μικρή πράσινη θάλασσα δεκατριῶ χρονῶ
20 Γιά να  σε κοιμηθώ   παράνομα
Καί νά βρίσκω βαθιά στήν ἀγκαλιά σου
Κομμάτια πέτρες τά λόγια τῶν Θεῶν
Κομμάτια πέτρες τ' ἀποσπάσματα τοῦ  Ηράκλειτου.

(Το Φωτόδεντρο και η Δέκατη Τέταρτη Ομορφιά, Ίκαρος, 1971) Οδ.ΕΛΥΤΗΣ


   
               και       μουσική...

           Pink Floyd - Another Brick In The Wall

(από το  youtube)


      και...  ελπίζουμε  ότι  οι  ρόλοι μας  δεν  είναι  αυτοί που  αποτυπώνονται  στο  παρακάτω  σκίτσο     του   ΚΥΡ !!!

ΣΕΛΙΔΑ  ΚΥΡ


Κυριακή, 3 Σεπτεμβρίου 2017

Η Σχεδία ετοιμάζεται....

....για ένα ακόμη ταξίδι, με παλιούς και νέους-ελπίζουμε- συνταξιδιώτες!

Για ξεκίνημα, ποίηση:
από το blog "H MHXANH  ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ"
https://reasonmachine.wordpress.com/2017/09/01/september/

της Ασημίνας Λαμπράκου 

Ο Σεπτέμβρης ντύθηκε δάσκαλος

Δυο ζάχαρη και μια κοφτή καφέ, ένα κουταλάκι νερό και ανακάτεμα
ο καφές του
Ο Σεπτέμβρης ντύθηκε ανόρεχτα δάσκαλος
Πότισε το μαντήλι του δυο ρανίδες με τη μυρωδιά μουσκεμένου από τη βροχή χώματος
κι έβαλε στο πέτο του ένα τσαμπί σαββατιανό
έτσι
κάτι να του θυμίζει πως δεν είναι μόνο ένα
Έριξε μια ματιά στον καθρέφτη
πέρασε τα δάχτυλα μέσα από τα μαλλιά
“παλιόφιλε… παλιοσειρά!” σκέφτηκε κι αμέσως διαπίστωσε την υπερβολή
τη λεκτική, όχι στην ουσία!
ίσως και να έπρεπε ν’ αποσυρθώ
ως πότε θα σηκώνω την έναρξη
βάρυνε κι αυτή με τα χρόνια
κάποτε ήταν νέα κι όλη την είχαν περί πολλού και την ποθούσαν
και τώρα το ίδιο συμβαίνει μα ανομολόγητα κι οι λόγοι είναι άλλοι
Κοίταξε, χωρίς να αντιδράσει, δυο μυρμήγκια που νέμονταν τον νεροχύτη του
ακούμπησε το φλιτζάνι κι έκανε να φύγει
Έλεγξε το θερμόμετρο στη γλάστρα
χαμηλές για την εποχή θερμοκρασίες
ωραία, σκέφτηκε κι ήρθε αντιμέτωπος με πολλούς
Θυμήθηκε τη χθεσινή μέρα και χαμογέλασε
αστραπόβροντα πολλά σε σχέση με το νερό που έπεσε
σαν για εκφοβισμό!..
«κάποιος θύμωσε τον Αύγουστο»
«δε βαριέσαι! νταηλίκια ενός Καίσαρα», σκέφτηκε με συγκατάβαση
και γύρισε τον διακόπτη του αυτοκινήτου
«Έφη Δώλα στη ρύθμιση του ήχου..”
όλα στη θέση τους
και πάτησε το γκάζι βαριεστημένα
Δέκα και εννιά λεπτά ακριβώς η διαδρομή
μια αττική οδός γκαστρωμένη ένταση και ανορθόδοξη βιασύνη
Καλημέρισε τους άλλους
όλοι εδώ, διαπίστωσε ανακουφισμένος κι αναθαρρεύοντας, άρχισε τις διαχύσεις
Για μια στιγμή μόνο, γύρισε πίσω στη πόρτα
να βάλει τη ταμπελίτσα από την άλλη
«Πεδίο μαχών, ανοικτό»
διόρθωσε τα γυαλιά στη μύτη του
άπλωσε μια έκφραση λαχτάρας στο πρόσωπο
και βάλθηκε να περιμένει
ο Σεπτέμβρης ντύθηκε δάσκαλος.



Πάντα τον νευρίαζε το ξύπνημα της μάνας του γι αυτό το λόγο
κι αυτή η μυρωδιά του στυμμένου φρέσκου πορτοκαλιού από την κουζίνα
“καλύτερα να με στείλεις να σκάβω”, μουρμούρισε και σηκώθηκε με το ζόρι
Πέρασε τα δυο του δάχτυλα πάνω από τα μάτια
πρωινό πλύσιμο
κι έπλυνε τα δόντια του
“για κάθε ενδεχόμενο..”
Φόρεσε το τζην του
πέρασε ένα μαύρο μακό στο κορμί του
το πακέτο με τα τσιγάρα, ταλαιπωρημένο, στη κωλότσεπη
το κινητό μπροστά
ταυτότητα και πορτοφόλι στη θέση τους κλασικά
Μια ματιά στον καθρέφτη
πέρασε τα δάχτυλα μέσα από τα μαλλιά του να τα ξεμπερδέψει
τα μάζεψε κοτσίδα πίσω μ’ ένα μαύρο λαστιχάκι
“μάγκα μου.. πάμε”
και προσπέρασε τη κουζίνα με ζοριλίκι
“ας είναι καλά η κυρά Ευστρατία στο κυλικείο! θα μου χτυπήσει μια φραπεδιά!”
Πίσω από την πόρτα,
η ανασφάλεια κάθισε στους ώμους του
κι αυτοί υψώθηκαν για να το κρύψουν
η ματιά του σκλήρυνε
κι ο καπνός από το τσιγάρο έπνιξε τον νεαρό λαιμό του
5 λεπτά η διαδρομή, σε είκοσι στον προορισμό του
Πλήρωσε τον καφέ
και,
διασχίζοντας τον διάδρομο
σήκωσε τα μάτια στην πόρτα
“Πεδίο μαχών, ανοικτό”, του έκλεινε μάτι η ταμπέλα
“Μεγάλε! εδώ είμαστε!”, και οι ώμοι πήραν τη θέση τους ταυτόχρονα με το χαμόγελο στο σαστισμένο πρόσωπο του
Ο Σεπτέμβρης ντύθηκε έφηβος.

Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

Η αυλαία πέφτει...


             Η  χρονιά μας  έφτασε  στο  τέλος  της ! Κάνοντας  τον  απολογισμό  μας  τα  ευχάριστα  συναισθήματα  επικρατούν! Το  σχολείο  μας  προσπάθησε  να δημιουργήσει  ένα  περιβάλλον οικείο ,φιλικό ,δημιουργικό  ώστε  να  μπορέσουμε να  ανασάνουμε  από  την  πίεση των  μαθημάτων και  να  εμπλουτίσουμε  την εκπαιδευτική  διαδικασία  και  με ενδιαφέρουσες   δράσεις !

  •        Επίσκεψη στην  Εφημερίδα  των Συντακτών με σκοπό  την  ενημέρωση για  τα  συνεταιριστικά  προγράμματα στο χώρο  των  ΜΜΕ ( προβληματιστήκαμε για  τον  ρόλο  των  ΜΜΕ στη σύγχρονη  κοινωνία και  πήραμε  μια  γεύση για  το  ...δύσκολο  εγχείρημα της  αυτοδιαχείρισης)


  •      Παρακολούθηση εκπαιδευτικού προγράμματος με  θέμα  την Προσφυγική  κρίση στο   Ίδρυμα  Λασκαρίδη (προσεγγίσαμε το  θέμα  των  προσφύγων  από διάφορες πλευρές και  συνειδητοποιήσαμε είναι  ένα θέμα  που  αφορά  όλους  μας μια  και το  σύμπαν στο  οποίο  ζούμε  είναι ...μεταβλητό)


  •      Ενημέρωση για  τις  σχολές και τα τμήματα από  τους  αρμόδιους  καθηγητές  του  Παντείου Πανεπιστημίου( ακούσαμε  ενδιαφέροντα  πράγματα που , ίσως ,  βοηθήσουν στην  επιλογή σχολής σε  μια  μετέωρη  αγορά  εργασίας!!)



  •     Συμμετοχή  στους  αγώνες    Αυθόρμητου  Λόγου(  πειραματιστήκαμε  με κέφι ,  φαντασία  ,σπιρτάδα και  ...πρωτοτυπία)




         Μπορεί    αυτά να  μην είναι  όλα , όσα  θα θέλαμε  να πραγματοποιήσουμε μέσα  στη  χρονιά. Είναι , όμως , μια  προσπάθεια να χτίσουμε  ένα  σχολείο ,με  τα  πενιχρά μέσα  που  διαθέτουμε  (και  δεν  εννοώ  την υλικοτεχνική  υποδομή,γιατί  όσον  αφορά αυτό  το  κομμάτι είμαστε  τυχεροί  στο  6ο ΓΕΛ Καλλιθέας), δημιουργικό ,ανοικτό  στην κοινωνία .Ένα  σχολείο  που  θα  αγκαλιάζει  τους  μαθητές μας και  δεν  θα  τους  προκαλεί  άγχος ,ανία, ασφυξία.Δεν  ξέρουμε  σε  ποιο  βαθμό  το  καταφέραμε !Θέλουμε  να  πιστεύουμε  ικανοποιητικό!Του  χρόνου θα προσπαθήσουμε  περισσότερο!!!

..........και  μια μικρή  αφιέρωση στους νέους  που ονειρεύονται,ελπίζουν,διεκδικούν και  ...μας  εμπνέουν!!!

Ο. Ελύτης, [Είσαι νέος]

«Είσαι νέος – το ξέρω – και δεν υπάρχει τίποτε.
Λαοί, έθνη, ελευθερίες, τίποτε.
Όμως ε ί σ α ι. Και την ώρα που
Φεύγεις με το ‘να πόδι σου έρχεσαι με τ’ άλλο
Ερωτοφωτόσχιστος
Περνάς θέλεις – δε θέλεις
Αυλητής φυτών και συναγείρεις τα είδωλα
Εναντίον μας. Όσο η φωνή σου αντέχει.
Πώς της παρθένας το τζιτζίκι όταν το πιάνεις
Πάλλονται κάτω απ’ το δέρμα σου οι μυώνες
Ή τα ζώα που πίνουν κι ύστερα κοιτούν
Πώς σβήνουν την αθλιότητα: ίδια εσύ
Παραλαμβάνεις απ’ τους Δίες τον κεραυνό
Και ο κόσμος σου υπακούει. Εμπρός λοιπόν
Από σένα εξαρτάται. Τάχυνε την αστραπή

Πιάσε το ΠΡΕΠΕΙ από το ιώτα και γδάρε το ίσαμε το πι.»
(ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ «Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΑΥΤΙΛΟΣ» Εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ)









Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

........ελεύθεροι να κυνηγήσουν τα όνειρά τους.

Γράφει ο μαθητής της Α΄τάξης, του σχολείου μας
Δημήτρης Ευθυμίου

      "Στην κοινωνία που ζούμε, οι νέοι είναι παγιδευμένοι στα όνειρα και στους στόχους που οι μεγαλύτεροι έχουν θέσει γι΄αυτούς. Ζουν με το άγχος της αποτυχίας εκπλήρωσης των προσδοκιών των γονιών τους, κάτι που τους καταστρέφει ψυχολογικά. Νιώθουν πως όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα πάνω τους και η κάθε "κίνησή" τους κρίνεται.
        Πώς, λοιπόν, θα μπορέσει ένας νέος  που κάποτε, σε πολύ μικρή ηλικία, έκανε τρελά όνειρα για το μέλλον να συνεχίσει να ζει κάτω από τέτοια πίεση;  Δεν θα συνεχίσει, είναι η απάντηση. Κάτι θα αλλάξει. Τότε, όταν "δε πάει άλλο", οι νέοι κάνουν την επανάστασή τους. αυτού του είδους την επανάσταση την εκφράζουν με πολλά μέσα. παράξενο ντύσιμο, ιδιόρρυθμη διάλεκτος και απόρριψη στερεοτύπων είναι λίγα απ΄αυτά. Όποιο και αν είναι το μέσο έκφρασής τους, θα φροντίσουν να γίνουν αντιληπτοί  από την κοινωνία. 

https://sofiaepimorfosi2.blogspot.gr/2013/03/blog-post_27.html
          Αν δεν γίνουν, άλλωστε, δεν θα έχει νόημα αυτή η αντίδραση, αφού αυτή είναι η "φωνή" τους. Στους πιο μεγάλους και ιδιαίτερα στους γονείς δεν αρέσει η ιδέα μιας τέτοιας επανάστασης. Δεν είναι και αυτό ανησυχητικό όμως; Δεν θα έπρεπε οι γονείς να αφήσουν τα παιδιά τους να εκφράζονται όπως αυτά θέλουν; Δεν θα έπρεπε να να είναι υπερήφανοι που δεν φοβούνται τις γνώμες των άλλων και δεν κολλάνε σε στερεότυπα, τα οποία με τον καιρό "γκρεμίζουν"; 
       
         Και, πηγαίνοντας πίσω στην αρχή της επανάστασης θα έπρεπε να θυμούνται πως αυτοί είναι υπεύθυνοι γι΄αυτή την αντίδραση και πως αν δεν καθοδηγούσαν τα παιδιά τους στα "μονοπάτια",   που αυτοί επέλεξαν,  τίποτα δεν θα είχε γίνει. Μήπως για τους γονείς, ήρθε η  ώρα να καταλάβουν πως οι νέοι θα έπρεπε να είναι ελεύθεροι να κυνηγήσουν τα όνειρά τους;"


Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

Δυο παιδιά κλαίνε από αγάπη

      Είναι Μάης και γράφουνε εξετάσεις.

      Είναι μια Άνοιξη που δεν την αντέχεις εύκολα, καταπώς λένε 
και τα τραγούδια.

      Είναι ένας Μάης που στο προαύλιο του σχολείου μυρίζει αγιόκλημα,
κελαηδάνε κοτσύφια, φτερουγίζουν πεταλούδες και έχει ένα τόσο γαλάζιο φως!

      Είναι ένας Μάης που στις μέσα αίθουσες του σχολείου σε τάξη και πειθαρχία,
καρέκλες και θρανία και παιδιά - κατά μόνας βεβαίως- γράφουν εξετάσεις.

      "ή κανείς ή και οι δυο μαζί, μ΄ακούς;" φωνάζει ο ποιητής. 
Αλλά ποιος τον ακούσει αυτόν;

       Και είναι εκεί και τότε που δυο ζευγάρια μάτια ντρέπονται 
και δεν μπορούν να συγκρατήσουν  τα δάκρυα. Γιατί κλαίνε ντροπαλά 
και τρέμει το κορμάκι τους; Κλαίνε από αγάπη.

       Δυο δεκαεξάχρονα κλαίνε για τον έρωτα.

       Και ντρέπεται η Άνοιξη κι ο Μάης . Κι οι στέρεες παρατάξεις από θρανία 
και καρέκλες αναστατώνονται.

       Δυο παιδιά κλαίνε από αγάπη.
                                                                                                                Α.Ζ.



Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

Πώς Διαχειριζόμαστε το Άγχος στις Πανελλήνιες; Απαραίτητες Συμβουλές για Μαθητές και Γονείς
Η Γ’ Λυκείου είναι μια χρονιά εξαιρετικά αγχωτική για τους περισσότερους μαθητές. Οι έφηβοι καλούνται αφενός να διαχειριστούν ένα πρόγραμμα φορτωμένο με διάβασμα και φροντιστήρια και αφετέρου να επιλέξουν το πεδίο σπουδών που θα ακολουθήσουν, δρομολογώντας έτσι την επαγγελματική τους πορεία.
Σαν να μην έφτανε όμως το δικό τους άγχος, συχνά έχουν να διαχειριστούν και την αγωνία των γονιών τους, που ουκ ολίγες φορές είναι ακόμη μεγαλύτερη και από αυτή των ίδιων των μαθητών!
Επίδραση άγχους
Το άγχος βέβαια είναι ένα συναίσθημα, όχι μόνο φυσιολογικό αλλά και ιδιαίτερα χρήσιμο, αφού μας κινητοποιεί, μας κρατάει σε εγρήγορση και έτσι μας οδηγεί σε καλύτερη επίδοση. Όταν όμως είναι πάνω από ένα συγκεκριμένο επίπεδο που μπορούμε να διαχειριστούμε, παύει να είναι βοηθητικό και γίνεται δυσλειτουργικό. Αυτό σημαίνει ότι επηρεάζει αρνητικά τη συγκέντρωση, τη μνήμη και τελικά τη συνολική μας απόδοση, ενώ μπορεί να προκαλέσει και ενοχλητικά συμπτώματα (π.χ. ψυχοσωματικά όπως πονοκεφάλους, δύσπνοια κ.α., ή συναισθηματικά όπως ευσυγκινησία, ευερεθιστότητα κ.τ.λ.). Επομένως, ένας πιο ρεαλιστικός στόχος για τη διαδικασία των εξετάσεων θα ήταν, όχι να μην έχουμε καθόλου άγχος αλλά να μπορούμε να το διαχειριστούμε όσο γίνεται πιο αποτελεσματικά.
Τι μπορούν να κάνουν οι μαθητές για να διαχειριστούν πιο αποτελεσματικά το άγχος τους;
Το πρώτο πράγμα που χρειάζεται να κάνουν οι μαθητές πριν τις εξετάσεις είναι είναι φυσικά μια καλή προετοιμασία με μεθοδικότητα και πρόγραμμα. Η καλή προετοιμασία συμβάλει θετικά στην αυτοπεποίθηση και κατ’ επέκταση στη μείωση του άγχους.
Σωστή διατροφή. Ψάρια, ξηροί καρποί, ζυμαρικά, γαλακτοκομικά (ειδικά τα τυριά), χυμοί, φρέσκα φρούτα και λαχανικά βοηθάνε στη διατήρηση της σωστής πνευματικής λειτουργίας, στη βελτίωση της διάθεσης και στην αντιμετώπιση του στρες. Αυτή η περίοδος δεν ενδείκνυται για αυστηρές δίαιτες, οι οποίες χρειάζεται να αποφεύγονται όπως και η υπερβολική κατανάλωση καφέ, αφού μπορεί να προκαλέσει επιπλέον νευρικότητα και ανησυχία. Ένα καλό πρωινό είναι απαραίτητο.
Αρκετός ύπνος. Ένας καλός ύπνος (τουλάχιστον οχτώ ώρες) βελτιώνει τη μνήμη, τη σκέψη και τη συγκέντρωση και ωφελεί πολύ περισσότερο από το υπερβολικό διάβασμα “της τελευταία στιγμής” τη νύχτα πριν από την εξέταση! Το μεσημέρι όμως, αν νιώθουμε την ανάγκη να κοιμηθούμε, καλό είναι να μην το κάνουμε για περισσότερο από 60 λεπτά, γιατί κάτι τέτοιο οδηγεί σε δυσκολία επανέναρξης διαβάσματος.
«Φόρτιση μπαταριών». Η προετοιμασία για τις πανελλήνιες μοιάζει περισσότερο με μαραθώνιο, παρά με «κατοστάρι», πράγμα που σημαίνει ότι για να μπορέσει κανείς να ανταποκριθεί σ’ αυτή τη μεγάλη σε διάρκεια προετοιμασία είναι απαραίτητο να φορτίζει τις μπαταρίες του. Γι’ αυτό και είναι χρήσιμο οι μαθητές να έχουν μια ημέρα (ή τουλάχιστον μισή μέρα, το Σάββατο ή την Κυριακή) τελείως ελεύθερη για τον εαυτό τους, να πιουν έναν καφέ με φίλους ή να κάνουν κάτι άλλο που τους ευχαριστεί.
Στάση σώματος και σωματική άσκηση. Η κατάλληλη στάση για διάβασμα είναι με τη σπονδυλική στήλη όσο το δυνατόν πιο όρθια. Το σκύψιμο περιορίζει την αναπνοή μας αλλά και την καλή κυκλοφορία του αίματος, οπότε έχει άμεση συνέπεια στην πνευματική διαύγεια. Επίσης είναι χρήσιμο περιστασιακά να διακόπτουμε για λίγα λεπτά τη μελέτη για λίγες ασκήσεις και κίνηση, που θα βελτιώσει την οξυγόνωση του εγκεφάλου και την κυκλοφορία του αίματος. Η ήπια σωματική άσκηση επίσης βοηθάει πολύ.
Συνειδητές αναπνοές. Μια από τις πιο εύκολες και αποτελεσματικές τεχνικές για τη μείωση του άγχους είναι οι συνειδητές αναπνοές, οι οποίες βασίζονται σε τεχνικές γιόγκα. Χαλαρώνοντας τα χέρια και τους ώμους, συγκεντρωνόμαστε σε κάθε μας αναπνοή. Εισπνέουμε από τη μύτη φουσκώνοντας την κοιλιά και μετά το στήθος με αέρα. Εκπνέουμε πάλι από τη μύτη αργά και φυσικά. Επαναλαμβάνουμε μερικές φορές. Mε αργές, ολοκληρωμένες εκπνοές, ο παλμός της καρδιάς μειώνεται, η πίεση του αίματος χαμηλώνει και αυτή η φυσιολογική διαδικασία μέσω της αναπνοής αποκαθιστά την ομοιόσταση του σώματος και οδηγεί σε μείωση του άγχους.
Τεχνικές χαλάρωσης. Καθόμαστε αναπαυτικά, κλείνουμε τα μάτια και σφίγγουμε όσο πιο δυνατά μπορούμε το δεξί μας χέρι σε γροθιά για 5″. Μετά αφήνουμε όλους τους μυς του χεριού μας να χαλαρώσουν τελείως. Παρατηρούμε τη διαφορά ανάμεσα στην ένταση και τη χαλάρωση. Επαναλαμβάνουμε τουλάχιστον 2 φορές. Κάνουμε το ίδιο και με το αριστερό μας χέρι. Προχωρούμε διαδοχικά και στα άλλα μέρη του σώματος (τις γάμπες, τους μηρούς, την κοιλιά, το πρόσωπο κτλ.) σφίγγοντας και χαλαρώνοντας, μένοντας πάντα συγκεντρωμένοι στην αναπνοή μας. Έχοντας κλειστά τα μάτια, φανταζόμαστε τον εαυτό μας σε όποιο μέρος θα θέλαμε να ήμασταν (π.χ. στις διακοπές, σε μια παραλία, με ένα αγαπημένο πρόσωπο κτλ.).
Θετικές σκέψεις. Είναι σημαντικό να αποφεύγουμε την καταστροφολογία (π.χ. «δεν θα γράψω τίποτα», «δεν θα περάσω» κτλ.), γιατί έτσι συχνά προκαλούμε οι ίδιοι άθελά μας το αρνητικό αποτέλεσμα («αυτοεκπληρούμενη προφητεία»). Όταν λοιπόν πιάνουμε τον εαυτό μας να σκέφτεται με αυτόν τον τρόπο, χρειάζεται να τον σταματάμε λέγοντας μέσα μας «σταμάτα» ή «stop» και να αντικαθιστούμε αυτές τις σκέψεις με θετικές (π.χ. «έχω προετοιμαστεί πολύ καλά», «θα πάω να κάνω ότι καλύτερο μπορώ» κτλ.). Επίσης, όταν νιώθουμε ότι μας κυριεύει το άγχος, μπορούμε να επαναλάβουμε εσωτερικά κάποια λέξη ή φράση που μας ηρεμεί όπως «ήρεμα», «χαλαρά» και να υπενθυμίζουμε τον εαυτό μας ότι εμείς ελέγχουμε την κατάσταση και όχι το αντίθετο.
Νοητική αναπαράσταση. Μια άλλη ιδέα είναι να κάνουμε μια νοητική αναπαράσταση των πραγματικών συνθηκών. Όσο πιο συχνά δηλαδή φανταζόμαστε με λεπτομέρειες τις εξετάσεις, τόσο πιο πολύ εξοικειωνόμαστε με αυτές. Γιατί αυτό που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε στη φαντασία μπορούμε πιο εύκολα να το κάνουμε και στην πραγματικότητα. Επίσης, τις στιγμές που νιώθει ο μαθητής ότι δεν αντέχει άλλο και έχει μπουχτίσει από τη διαδικασία της προετοιμασίας, μπορεί να κάνει ένα μικρό διάλειμμα και να φανταστεί τη ζωή του ως φοιτητής. Οραματιζόμενος τις θετικές εμπειρίες που θα ζήσει όταν επιτύχει τον στόχο του, του δίνει κουράγιο θα συνεχίσει την προσπάθειά του.
Την ημέρα των εξετάσεων…                      
Φροντίζουμε να ξυπνήσουμε και να ετοιμαστούμε εγκαίρως, για να μην έχουμε και το επιπρόσθετο άγχος αν θα προλάβουμε. Άλλωστε βιασύνη και εκνευρισμός βλάπτουν τη συγκέντρωση.
Το διάβασμα της τελευταίας στιγμής πριν μπει κανείς στην αίθουσα ή το πρωί λίγο πριν φύγει από το σπίτι αυξάνει το άγχος. Γι’ αυτό και το αποφεύγουμε, όπως και τους συμμαθητές που μεταδίδουν στρες. Προτιμούμε ήρεμα και χαλαρά άτομα.
Όταν πάρουμε τα θέματα μπροστά μας, ξεκινάμε από αυτά που μας φαίνονται πιο εύκολα. Διαβάζουμε το κάθε θέμα προσεκτικά, υπογραμμίζοντας τις λέξεις-κλειδιά.
Αν ξεχάσουμε κάποια λέξη ή κολλήσουμε κάπου, αφήνουμε κενό και συνεχίζουμε, με σκοπό να επανέλθουμε μετά (αρκεί να βάλουμε ένα σημάδι, για να το θυμηθούμε). Εφόσον το ξέρουμε, θα μας έρθει αυτόματα αργότερα.
Αφού απαντήσουμε σε κάποιο ερώτημα, διαβάζουμε άλλη μία φορά την εκφώνηση, για να σιγουρευτούμε ότι απαντήσαμε σ’ αυτά που ρωτάει ή ότι δεν παραλείψαμε κάτι.
Αν δεν προλαβαίνουμε, δεν είμαστε σίγουροι για κάποια απάντηση ή ξέρουμε λίγα μόνο πράγματα, γράφουμε ό,τι γνωρίζουμε. Είναι σίγουρα προτιμότερο από το να μην απαντήσουμε καθόλου.
Προσέχουμε την εμφάνιση του γραπτού μας, γράφοντας ευανάγνωστα και τακτικά. Ένα καλογραμμένο γραπτό ανεβαίνει στην εκτίμηση του βαθμολογητή.
Τελειώνοντας, διαβάζουμε πάλι με προσοχή το γραπτό μας πριν το παραδώσουμε, γιατί όλο και κάτι θα βρούμε να διορθώσουμε.
Εκμεταλλευόμαστε όλο το χρόνο που έχουμε στη διάθεσή μας. Σε καμία περίπτωση δεν είναι μαγκιά να τελειώσουμε γρήγορα. Μαγκιά είναι να το παλέψουμε μέχρι το τέλος και να κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε.
Αν κατά τη διάρκεια της εξέτασης αισθανθούμε ότι το άγχος μας ανεβαίνει σε πολύ υψηλά επίπεδα, εφαρμόζουμε τις συνειδητές αναπνοές και κάποιες από τις τεχνικές χαλάρωσης (βοηθάει να έχουμε κάνει εξάσκηση από πριν στο σπίτι, ώστε να ξέρουμε πως λειτουργούν).
Αφού τελειώσει η κάθε εξέταση, κάνουμε ένα δώρο στον εαυτό μας π.χ. μια βόλτα μ’ έναν φίλο. Επιτρέπουμε στον εαυτό μας να χαλαρώσει για λίγο, πριν αρχίσουμε να προετοιμαζόμαστε για την επόμενη μέρα.
Να θυμόμαστε πάντα ότι οι δικοί μας άνθρωποι μας αγαπούν έτσι κι αλλιώς και είναι περήφανοι για μας, για την προσπάθεια που έχουμε κάνει, άσχετα με το αποτέλεσμα των εξετάσεων!
Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για να βοηθήσουν τα παιδιά τους;
Ο ρόλος των γονιών αυτή την περίοδο είναι πολύ σημαντικός, καθώς καλούνται να συμπαρασταθούν στα παιδιά τους και να τους παρέχουν ψυχολογική υποστήριξη. Τι σημαίνει όμως πρακτικά αυτό;
Είμαστε καλοί ακροατές. Φροντίζουμε να είμαστε διαθέσιμοι, πρώτα για να ακούσουμε τα παιδιά μας και μετά για να τα συμβουλεύσουμε. Ο γονιός χρειάζεται να είναι ένα μεγάλο αυτί για να μπορούν τα παιδιά να εκφράσουν το στρες, τις αγωνίες και τους φόβους τους. Το να νιώθουν άνετα να το κάνουν αυτό σε μας, ώστε να αποφορτιστούν, είναι πολλές φορές πιο σημαντική βοήθεια από το να τους δώσουμε κάποια συμβουλή.
Στηρίζουμε τις επιλογές τους. Σεβόμαστε τις επιθυμίες των παιδιών, ακόμη κι αν δεν συμφωνούμε μαζί τους. Φυσικά μπορούμε να πούμε τη γνώμη μας όταν ρωτηθούμε, αλλά αποφεύγουμε να τα φορτώνουμε με τις δικές μας προσδοκίες. Έτσι και αλλιώς κανείς δεν μπορεί να προβλέψει ποια θα είναι η κατάσταση στο μέλλον και ποια επαγγέλματα για παράδειγμα θα έχουν ζήτηση σε δέκα χρόνια. Οπότε ας αφήσουμε τα παιδιά να επιλέξουν ένα αντικείμενο που τους ενδιαφέρει.
Μεταφέρουμε αισιοδοξία. Δεν είναι η κατάλληλη περίοδος για απαισιόδοξα σχόλια του τύπου “σε όποια σχολή και αν περάσεις, άνεργος θα είσαι”. Μια τέτοια στάση από τους γονείς, οδηγεί σε μείωση της προσπάθειας από την πλευρά των παιδιών, αφού θεωρούν μάταιο το να προσπαθήσουν παραπάνω.
Προσφέρουμε ηρεμία. Σεβόμαστε την προσπάθεια του παιδιού προσφέροντας ένα κατάλληλο περιβάλλον για διάβασμα, π.χ. δεν παρακολουθούμε πολύ δυνατά τηλεόραση ή δεν προσκαλούμε κόσμο στο σπίτι την ώρα που το παιδί μας διαβάζει. Δείχνουμε λίγη περισσότερη υπομονή και κατανόηση στα συναισθηματικά του ξεσπάσματα και γενικά αποφεύγουμε τις εντάσεις στο σπίτι τη συγκεκριμένη περίοδο, ώστε να παρέχουμε ένα όσο το δυνατόν πιο ήρεμο οικογενειακό περιβάλλον.
Δεν είμαστε εμείς που εξεταζόμαστε! Πολύ συχνά οι γονείς αναφερόμενοι στις εξετάσεις των παιδιών τους χρησιμοποιούν πρώτο πληθυντικό πρόσωπο π.χ. «δίνουμε τη Δευτέρα». Είναι λογικό να ταυτιζόμαστε συναισθηματικά με την προσπάθεια των παιδιών μας, χρειάζεται ίσως όμως να κρατάμε και μια απόσταση. Γιατί, ταυτιζόμενοι τόσο, ίσως τους μεταφέρουμε άθελά μας το επιπρόσθετο άγχος ότι αν αποτύχουν «θα πάρουν κι εμάς στο λαιμό τους». Επιπλέον, έτσι παρεμποδίζουμε την πορεία τους προς την αυτονόμηση, αναλαμβάνοντας εμείς την ευθύνη αντί γι’ αυτούς.
Αποφεύγουμε τις συγκρίσεις. Το να συγκρίνουμε το παιδί μας με άλλους (είτε συμμαθητές, αδέρφια ή εμάς τους ίδιους π.χ. «εγώ στην ηλικία σου…») φαίνεται ότι όχι μόνο δεν το κινητοποιεί θετικά, αλλά επηρεάζει και αρνητικά την αυτοπεποίθησή του, ενώ συχνά προκαλεί και έντονα συναισθήματα ενοχών ή θυμού.
Αποφεύγουμε την υπερπροστασία. Δεν φροντίζουμε τα παιδιά αυτή την περίοδο σαν να είναι άρρωστα. Αν θελήσουν κάτι από μας θα μας το ζητήσουν. Αν χτυπάμε κάθε μισή ώρα την πόρτα για να ρωτήσουμε αν θέλουν κάτι, πετυχαίνουμε τα αντίθετα αποτελέσματα.
Δεν γινόμαστε πιεστικοί. Σχετικές έρευνες δείχνουν ότι η αίσθηση αυτονομίας που έχει ο έφηβος συνδέεται με μεγαλύτερη σχολική επιτυχία. Από την άλλη πλευρά, η υπερβολικά πιεστική στάση από την πλευρά των γονιών φαίνεται πώς έχει τα αντίθετα από τα επιθυμητά αποτελέσματα. Γι’ αυτό και δείχνουμε εμπιστοσύνη στην ικανότητα του παιδιού να ρυθμίζει μόνο του το διάβασμά του, χωρίς να παρεμβαίνουμε. Βοηθάμε μόνο όταν μας ζητηθεί.
Διαχειριζόμαστε το δικό μας άγχος. Όσο και να λέμε στο παιδί μας «μην αγχώνεσαι», όταν εμείς οι ίδιοι είμαστε υπερβολικά αγχωμένοι για τις πανελλήνιες, αυτό διαχέεται και το παιδί το εισπράττει, ακόμα κι αν δεν λέμε τίποτα. Το αποτέλεσμα είναι ότι εκτός από τη δική του αγωνία, έχει να διαχειριστεί και τη δική μας. Αν δυσκολευόμαστε εμείς οι ίδιοι να διαχειριστούμε το άγχος μας, μπορούμε να το συζητήσουμε με έναν ειδικό ψυχικής υγείας (ψυχολόγο).
Υπενθυμίζουμε στο παιδί μας ότι εμείς θα το αγαπάμε πάντα και ότι είμαστε υπερήφανοι για την προσπάθεια που έχει καταβάλλει, άσχετα από το αποτέλεσμα των εξετάσεων. Και ας μην πέφτουμε στην παγίδα να ταυτίζουμε την επιτυχία στις πανελλήνιες και την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο με την επιτυχία στη ζωή γενικότερα. Υπάρχουν άλλωστε ατελείωτα παραδείγματα ανθρώπων που, παρόλο που δεν πέρασαν σε κάποιο ΑΕΙ ή ΤΕΙ, έχουν μια πολύ επιτυχημένη επαγγελματική πορεία και ευτυχισμένη ζωή.
Καλή επιτυχία! (στη ζωή, όχι μόνο στις πανελλήνιες)
Ειρήνη Κορδερά – Ψυχολόγος
Πηγή: www.e-psychology.gr